Singlovi

Detour je izabrao, a mi, što nam je činiti?

Rate this item
(0 votes)

Pogodi kamo idemo, kad vode nas luđaci, skockani pajaci, sumnjivi tipovi...“ – da li to Nenad Borgudan, glavnokomandujući u oduvijek simpatičnom pop bendu Detour, pjeva i o prilikama u Crnoj Gori, o neprilikama u Srbiji, jednako kao što svoju poetsku žaoku, iznenada isukanu, usmjerava na unutrašnje stvari Republike Hrvatske kada kaže „fućka mi se za sve profitere, plagijatore, ogrnute u zastave“? A „...svete krave debele od ratova, protestiram jer glupost je ko ljubav, neuništiva“, pa zar to nije stanje svijesti koje bi se dalo globalno primijeniti/promijeniti, zar se ne odnosi na raspored snaga pomahnitalih duhova, silnih sukobljenih interesa, neskrivene borbe koje ne prestaju, za (pre)vlast, kapital i (nad)moć. Možemo li se prizvati pameti i izabrati zdravorazumski, da ne bismo, hm, najebali??

Povratak Dece loših muzičara

Rate this item
(0 votes)

Mnogo godina čekana najava za novi album beogradskog benda Deca loših muzičara ispunila je očekivanja, jer je singl “Ludi pas korupcija” pun pozitivne fankoidne energije, njihovog poznatog nadrealističkog "ludila" u stihovima, a zagrebemo li ispod površine to je čak i angažovana pjesma sa stamenim stavom! Takođe, poetske slike su zrelije, odnosno i dalje indirektne poruke u tekstu na specifičan način su konkretnije, mnogo preciznije nego ranije.

Aranžman sadrži tipično srbijanski začin - drombulje, pa je prva i poželjna asocijacija na muziku iz klasika “Ko to tamo peva”, čiji se zvuk savršeno uklopio u ska ritam podržan sjajnom soulful duvačkom sekcijom. Električna gitara već na samom početku uspostavlja konekciju, pa nastavlja s periodičnom “rafalnim paljbom” u prepoznatljivom stilu, sa pjesmama kojima su DLM postali poznati, banuvši na rok scenu početkom devedesetih, i snimivši do sada četiri albuma, od kojih su prva dva baš dobra.

Singl sedmice: Božanstvena polifonija Kamasi WashingTona

Rate this item
(0 votes)

Klavir, kontrabas, bubanj, gitara, vibrafon, saksofon – ne zna se koji od tih, samo nekoliko izdvojenih instrumenata ima ljepše dionice u polifonoj poemi džez kompozitora Kamasi Washingtona, koji nastavlja epskom putanjom zacrtanom na debiju grandioznih proporcija, remek-djelu “Epic” iz 2015. godine, tom trostrukom albumu kojim se već upisao među velikane savremene džez scene.

Melodijska i harmonijska, te ritmički raskošna sublimacija ambicioznosti i suptilnosti četrnaestominutne kompozicije odgovara naslovu, “Truth”, jer istinita jeste svaka odsvirana nota, a ima ih puno, nema foliranja i forsiranja bilo kog instrumentaliste iako svaki od svirača dobija mogućnost da briljira i istu maestralno koristi, nema samoisticanja autora odnosno saksofoniste, ali ni lažne skromnosti, ipak je njegov solo najduži i najdramatičniji.

Svi pobrojani elementi sastavni su dio superiorne, progresivne organske cjeline, a širinu joj dodaju decidno orkestrirane dionice, dok se epika i lirika izraza stapaju u vokalize koje ovoj veličanstvenoj numeri daju transcedentnu notu. Već sada u konkurenciji za “Pjesmu godine”, iako je “Truth” mnogo više od toga, kao što možete da čujete, ponajviše zbog toga jer Kamasi i njegovi saradnici uspijevaju kompleksnu muzičku strukturu interpretirati sa lepršavom lakoćom, i obuzimajućom ljepotom najvećih majstora.

Intimna verzija istine u novom singlu benda London Grammar

Rate this item
(0 votes)

U pjesmu „Truth Is A Beautiful Thing“ se ulazi polako, na prstima. Tu, na vratima, klavirska zavjesa se razgrne i Hannah Reid dočekuje s pogledom ranjenog mladunčeta srne, sama, zbunjena, polako nestaje pred očima i ne jeca. Reidova nikad ne jeca. Njen glas je ranjen koliko i taj zamišljeni pogled, ali ne dozvoljava sebi da se to čuje. Zna da je sve u povjerenju.

Spotovi


STEREO Art Magazin
Regionalni popkulturni magazin

Impressum

Urednici:      Dragana Erjavšek
                     Novak Govedarica
Saradnici:   Olja Knežević
                     Boris Fatić
                     Srđan Strajnić
Logo:           Uroš Stanojević
Powerd by : ChoDex Studio