Video

Prvi kadrovi iz (kemp?) filma o grupi Queen

Rate this item
(0 votes)

Prvi trejler s nestrpljenjem iščekivane biografske priče o vrtoglavom usponu jedne od najuspješnijih rok grupa Velike Britanije i ostatka svijeta na prvi pogled djeluje obećavajuće ali se teško oteti utisku o (nenamjernoj) kemp estetici, posebno kad je riječ o glumcu Ramiju Maleku u ulozi harizmatičnog frontmena Fredija Merkjurija, na ekranu sa pomalo prenaglašenom šminkom i smiješnom frizurom. S jedne strane, naročito kada se pojavljuje iz profila, zapanjuje njegova fizička sličnost sa Fredijem, a sa druge strane, kada se sagleda iz svih uglova, Remi se doima kao karikirana verzija jednog od najboljih pjevača u istoriji popularne muzike, koji na sceni nije djelovao nimalo neprirodno i izvještačeno, nego je osvajao svojom grandioznom izvođačkom i ličnom, napose seksualnom energijom. Zamjerke ovom filmu već su upućene u tom smjeru, jer se izgleda uopšte ne dotiče Fredijeve homoseksualnosti odnosno njegove biseksualne prirode, a čini se ni iskustava sa drogama koje se itekako imali članovi jednog od najprodavanijih bendova svih vremena. Budući da je ovo prvi dugometražni igrani film o grupi Queen, koji je počeo da režira slavni Brajan Singer a dovršio izvjesni Dekster Flečer, logično bi bilo da ne zahvata samo površinski sloj njihove nevjerovatne karijere, kao i netipičnih privatnih života, ali to ćemo utvrditi tek na jesen. Do tada možemo da uživamo u rok himnama za sva vremena i nekolicini dobrih replika, uz opasku da je prvi utisak uvijek varljiv.

Rate this item
(0 votes)

Film "Pobednici su dosadni" Olje Miletić Čačije i Dušana Majkića o Žikici Simiću   prikazan je u subotu na festivalu muzičkog dokumentarnog filma "Dok'n'Ritam". Neverovatno je koliko toga je stalo u tih pola sata. Žikicina renesansno široka interesovanja koja obuhvataju muziku, film, strip i književnost (i ne samo njih) autori su vešto izvedenim konceptom uspeli da smeste u to kratko vreme koje im je bilo na raspolaganju.

Tehnika je bila sledeća: pustili su glavnog junaka da priča svoju priču direktno u kameru, a oni su svoju pričali bez reči - filmskim sredstvima. Snimali su ga (kamera:Zoltan Savin) na lokacijama bitnim za njegov lični razvoj: Rekovac, u bioskopu iz detinjstva (prvi dodir sa pop kulturom), Kragujevac - u gimnaziji (stimulativna intelektualna sredina u formativnim godinama) i Beograd - u radio stanici (zrelo doba, u kome je postao jedan od najvažnijih, kako se to danas kaže, "opinion makera"). Dakle, prvi sloj priče je sama Žikicina priča, drugi sloj su lokacije na kojima se nalazi dok priča priču.

Rate this item
(0 votes)

Zlatnu Palma pripala je japanskom režiseru Hirokazu Kore-edi za “Shoplifters”, dramu o porodici koja se bori sa siromaštvom ali ostaje na okupu, jedan od najdirljivijih filmova ovogodišnjeg izdanja prestižnog festivala u Kanu, dok je Gran pri dobio njegov mnogo poznatiji kolega Spajk Li, za svoju crnohumornu satiru “BlackKklansman”. Potonji je baziran na stvarnim događajima o ozloglašenom američkom klanu i infiltraciji tamnoputog Amerikanca u redove Kju Kluks Klana, i nagrađen je petominutnim pljeskom publike na premijeri, ali ipak kraćim od aplauza koji je dobio južnokorejski autor Lee Chang Dong odnosno odlično ocijenjeni film "Burning" no isti je ostao bez ijedne nagrade - što je svojevrsno iznenađenje među filmskim kritičarima i poznavaocima filma.

Nagrada žirija dodijeljena je potresnoj priči o napuštenom maloljetnom dječaku koju potpisuje libanska rediteljka Nadin Labaki pod nazivom "Capernaum", a najbolji režiser po mišljenju žirija, kojim je ove godine predsjedavala Kejt Blančet, jeste ugledni poljski sineasta Pavel Pavlikovski koji je u Kanu predstavio još jedan crno-bijeli film "Cold War". Priznanje za scenario podijeli su iranski reditelj i scenarista Džafar Panahi i italijanska autorka Aliće Rorvaher.

Specijalna, takoreći počasna nagrada žirija dodijeljena je Žan Lik Godaru, živom klasiku sedme umjetnosti koji nije prisustvovao ceremoniji dodjele nagrada u Kanu.

Pet posebnih filmova sa Kanskog filmskog festivala (sa trejlerima)

Rate this item
(0 votes)

Lars fon Trir, enfant terrible svjetske kinematografije, za svoj novi film tvrdi da je najnemilosrdniji i najbrutalniji do sada! Vidjećemo koliko ima krvi na površini i metafizike u dubini već večeras, tj. pogledaće srećnici na premijeri u Kanu, ali izvan konkurencije za prestižne nagrade, a mi ostali sačekaćemo da Met Dilon (kakvog nikada ranije nismo gledali - serijski ubica bez grama savjesti), Bruno Ganc, Uma Turman i ostatak ekipe stigne u bioskope u blizini, ili makar festivale unutar regiona…Čini nam se da šokantnosti ima u izobilju, ali da li je samo sebi svrha ili pak gradivni elemenat antologijskog filma, poput recimo "Antihrista", saznaćemo u skorije vrijeme... P.S. (15.05.) Preko stotinu gledalaca, kako javljaju ugledni francuski i britanski mediji, napustilo je premijeru filma "The House That Jack Built"... izgleda da se zaista radi o najnasilnijem i najkrvavijem ostvarenju kontroverznog, ingenioznog danskog reditelja.

Džafar Panahi nastavlja svoju misiju, uprkos zabrani izlaska iz Irana, ali i zabrani pisanja scenarija i snimanja zbog navodne propagande protiv aktuelnog režima u svojoj zemlji (tačnije dokumentovanja demontracija povodom predsjedničkih izbora 2009) ; nastavlja da iznenađuje sa igranim filmovima, i to kakvim - metafilmovima! Takvim se čini i ovo poslednje ostvarenje, koje dobija dobre kritike u Kanu, čije su junakinje tri iranske glumice koje igraju same sebe. “Three Faces” su očito eksplicitnija kritika iranskog društva od prethodnog, fascinantnog (meta) filma “Taksi Teheran”, ako je suditi po prikazanim kadrovima i nagovještenim scenama iz duhovitog trejlera. Neki kritičari ukazuju na uticaj Kjarostamija sa kojim je svojevremeno snimio malo remek- djelo "Krvavo zlato", takođe insajderski prikaz raslojenog iranskog društva.

Spotovi


STEREO Art Magazin
Regionalni popkulturni magazin

Impressum

Urednici:      Dragana Erjavšek
                     Novak Govedarica
Saradnici:   Olja Knežević
                     Boris Fatić
                     Srđan Strajnić
Logo:           Uroš Stanojević
Powerd by : ChoDex Studio