Jedan od glumačkih velikana bivše Jugoslavije, rođen u Banjaluci, diplomirao na Akademiji za dramsku umjetnost u Zagrebu, preminuo je nakon duže bolesti u 77. godini, od posljedica karcinoma pluća.

Mustafa Nadarević je glumio u par stotina TV drama, filmova i serija, posebno se istakavši u kultnom "Velom Mistu" i dramskoj TV seriji “Putovanje za Vučjak” krajem osamdesetih godina, a vrhunac popularnosti doživio je tokom prethodnog desetljeća igrajući lik Izeta Fazlinovića u urnebesnoj humorističkoj seriji “Lud, zbunjen, normalan”, koja se snimala ukupno 11 sezona.

Paralelno, u pozorištu je ostvario niz nezaboravnih glumačkih kreacija,najprije u Zagrebačkom kazalištu mladih a potom i u HNK, a čak je režirao nekolicinu predstava, među kojima i “Let iznad kukavičjeg gnijezda”, “Hasanaginica”, Balkanski špijun”…

Kao već uveliko poznati glumac u pozorištu, na filmu je debitovao početkom osamdesetih godina u filmu “Kiklop” Antuna Vrdoljaka, a za ulogu Leona u ekranizaciji Krležinog romana “Gospoda Glembajevi, pod vođstvom istog reditelja, nagrađen je Zlatnom arenom u Puli 1988. godine za glavnu, dok je istu nagradu zaslužio za sporednu ulogu u Ogrestinom ostvarenju "Isprani". Antologijske uloge, izuzetne dramske snage i uvjerljivosti, ostvario je i u filmovima “Otac na službenom putu”, “Već viđeno”, “Kuduz”, “Gluvi barut”, “Kod amidže Idriza", da pomenemo samo one u kojima je maestralno igrao jednu od ključnih uloga, a poznat je i po glumačkim bravurama u minijaturama - svaku od dodijeljenih uloga činio je posebnom bez obzira da li bila vodeća ili sporedna.

Meril Strip po drugi put sarađuje sa Stivenom Soderbergom, i iako njihovo prethodno postignuće nije izazvalo posebnu pažnju publike čini se da će film “Let Them Talk”, koji će premijeru imati 10. decembra na HBO Max-u, biti mnogo inteligentnija komedija (sa elementima drame) od onih koje je poznati režiser snimio tokom prethodne dekade.

Pored glumačke dive koja kao da se specijalizovala za komične role u svojim zrelim godinama, u tome će joj pomoći Kendis Bergen i Dajana Vist, u ulogama prijateljica glavne junakinje, inače slavne književnice - na zajedničkom krstarenju isplivavaju razne neraščišćene situacije i emotivni ožiljci iz prošlosti, pa njihovo putovanje ne biva onoliko zabavno koliko su planirale. Zabavno bi moglo biti nama sa druge strane ekrana, na šta ukazuju prvi inserti.

Nismo ni sumnjali da se nešto slatko krčka u melodičnom mikseru benda koji je od vremena kada smo među prvima o njemu pisali (... "sofisticirani stilista koji se ne libi sopstvene emotivnosti"...) , i oduševljavali se retro-futurističkim zvukom i neo(n)romantičnim stihovima, postao prava regionalna pop atrakcija. Svemirko se bio pritajio pa od početka pandemije nismo čuli nešto novo, ako se ne varamo čak ni vijesti o otkazanim festivalskim nastupima. Bilo je logično da, budući da nisu bili u prilici na koncertima šarmirati publiku, posebno žensku, da Marko (Vuković) i momci snimaju. I zaista je tako, pripremaju novi album “Skalamerija”, koji najavljuju singlom “Dok ja spavam”. Za isti je snimljen vrlo dobar video spot (koji skupa potpisuju Vida Žagar i Tea Sorko), prikrivenog humora pun i neizbježne romantike koja se otrgne kontroli... U njemu frontmen jednog od omiljenih pop-rok bendova u regiji pokazuje da ne samo da ima – itekakav!- dar za komponovanje pop hitova, nego i talenta – za glumu. U svakom slučaju nastavlja ono što radi od početka, da piše dobre pjesme i pritom se ludo zabavlja.

Ubičajenu porciju post-panka i garažnog rokenrola, ako ne i energetski nabijeniju nego inače, dobijamo u novom singlu kojim brutalni beogradski trio najavljuje četvrti studijski album zanimljivog naziva -“Prazan prostor među nama koji može i da ne postoji”.

“Generation A” je naziv najnovije pjesme koju je čuveni muzički kolektiv iz Kanade predstavio u specijalnoj emisiji Stivena Kolberta u noći uoči finala američkih izbora. Ona nema konkretnu političku notu, sadrži nekoliko stihova o klimatskim mijenama i aludira na potrebu da se stanje (da li planete da li društva) mijenja.

Preminuo je Šon Koneri, prvi i po mnogim mišljenjima najbolji Džejms Bond jer je bio oličenje gospodskog šarma, muževnosti starog kova i harizmatične osobnosti, da ne pominjemo glas koji se ne zaboravlja. Slavni škotski glumac preminuo je u snu, na Bahamima, nakon kraće bolesti.

Proslavio se početkom šezdesetih, ulogama tajnog agenta 007 u filmovima “Dr No” i “Iz Rusije s ljubavlju” a još pet puta je glumio lik Bonda načinivši od njega ikonu svjetske kinematografije. Sarađivao je i sa Hičkokom u manje čuvenom  filmu “Marni” u ulozi negativca, Martinom Ritom u drami “Moli Megvajer”, Ričardom Lesterom u neobičnoj verziji priče iz Šervuda “Robin i Marijana”, Teri Gilijemom u komediji “Vremenski banditi”, te Hjustonom u njegovom remek-djelu “Čovjek koji je htio da bude kralj”. Maestralna glumačka igra sa partnerom Majkl Kejnom, inače bliskim prijateljem, spada u njegove najbolje uloge, a glumačke vrhunce ostvaruje i filmovima koji su slijedili (sredinom osamdesetih godina): “Ime ruže” Žan-Žak Anoa i “Nesalomivi” - koji mu je donio jedinog Oskara. Za kriminalistički klasik Brajana de Palme osvojio je Zlatni globus, a počasna nagrada Sesil B. Demil za cjelokupnu karijeru dodijeljena mu je 1996. godine.

Pomenimo i niz kultnih uloga glumca koji se ubraja u miljenike publike počevši još od šezdesetih godina prošlog vijeka pa sve do početka ovog milenijuma, poput onih u filmovima “Lov na crveni oktobar”, “Gorštak”, "Vjetar i lav" “Stijena” i naravno “Indijana Džons i poslednji krstaški pohod”, za koji je dobio još jednu nominaciju za Zlatni globus. Rijetki su naslovi koji su bili komercijalni promašaji, poput zlosrećnog SF ostvarenja “Zardoz”, a činjenica je da je ser Koneri sopstvenom glumačkom i ljudskom harizmom činio i one manje vrijedne filmove podnošljivim i itekako zabavnim - npr. “Klopku” sa Ketrin Zita Džons i “Zmajevo srce” u kojem je igrao sa Denisom Kvejdom, ili pak poluuspješnu, ali umjetnički slabašnu adaptaciju “Lige izuzetnih džentlemena" nakon čije se problematične produkcije povlači u penziju.

Riječ džentlmen savršeno se slaže sa ličnošću voljenog filmskog asa, velike glumačke zvijezde druge polovine XX vijeka čiji sjaj nije blijedio punih četrdeset godina. Iako najčešće u avanturističkim, akcionim filmovima, često sa puno humora i mnogo više stila nego što je to slučaj u recentnim bioskopskim hitovima, pored nesumnjivog seksipila zbog kojeg je i izabran za ulogu najpoznatijeg tajnog agenta na početku karijere, Koneri je kasnije podjednako ubjedljivo tumačio likove intelektualaca, poput opata Vilijama od Baskervila ili profesora u čijoj se koži našao više puta, između ostalog i u jednom od svojih poslednjih filmova - “Upoznati Forestera”.

Velika doza privlačnosti, gledljivosti i uzbudljivosti pomenutih i većine ostalih filmova, nerijetko i ironija izrečenog (što nije samo zasluga scenarista), naposljetku snaga intelekta smiješanog sa zavidnom fizičkom spremnošću, te povrh svega fotogenija koja se rjeđe sreće, zasluga su ser Konerija...Šona Konerija. Jednog od onih dobrih, starih majstora koji polako nestaju, a (u)činili su da, ponekad i više nego što bi trebalo, povjerujemo u magiju pokretnih slika.

Strana 3 od 106

Spotovi


STEREO Art Magazin
Regionalni popkulturni magazin

Impressum

Urednici:      Dragana Erjavšek
                     Novak Govedarica
Saradnici:   Olja Knežević
                     Boris Fatić
                     Srđan Strajnić
Logo:           Uroš Stanojević
Powerd by : ChoDex Studio