Scena

Pozorišna kritika: "Crvena" u režiji Danila Marunovića

Rate this item
(0 votes)

Beskompromisnost kreacije u apsurdnom okruženju

Duodrama „Crvena“ američkog pisca, scenariste i producenta Džona Logana, praizvedena 2009. godine, lucidna je, univerzalna, intelektualno izazovna i emotivna rasprava o različitim aspektima umjetnosti i umjetničkog stvaranja, ali i o opštijim temama traganja za smislom, prolaznosti, usamljenosti, smrti.

Protagonisti su slavni slikar apstraktnog ekspresionizma Mark Rotko, koji se u svom njujorškom ateljeu, krajem pedesetih godina prošlog vijeka, bori da balansira komercijalno zavodljivu narudžbu, sa svojim umjetničkim vizijama i beskompromisnim životnim uvjerenjima; i njegov mladi asistent Ken, koji Rotka postepeno suočava sa bolnim zabludama koje gaji i blijeđenjem značaja u dinamičnom svijetu umjetnosti. Iako je Ken predstavnik mlade, nadiruće generacije umjetnika, što tek pronalazi svoj glas i osvaja prostor, dok je Rotko na neminovnom zalasku, obojici je zajedničko suočavanje sa strahom - od beznačajnosti, ali i besmisla zbog nepomirivosti ideala i načela sa nužnom nemilosrdnom borbom za prostor vidljivost, koji jedino omogućava neophodnu komunikaciju publike sa djelom.

Rate this item
(0 votes)

Rastakanje patrijarhalnih okova

Dramu „Koštana“ (1902.) Borisava Stankovića reditelj Kokan Mladenović postavio je na scenu imajući u vidu ličnost i imidž bosanskohercegovačkog sevdah pjevača Boža Vreća, odnosno specifičnost njegovog glasa, transrodnost i hrabrost da, u sredini u kojoj to još uvijek često izaziva kontraverze, ovaj identitet beskompromisno živi, nerazlučivo ga preplićući sa svojim umjetničkim stvaranjem. Ova tragično-poetska drama o slobodi, umjetnosti, i suspregnutim željama, ispod konvencionalno-interpretativnih naslaga romantizovanog folklora nosi snažnu kritiku surovog i licemjernog patrijahalnog svijeta i njegovog nepravednog i diskriminatorskog sistema vrijednosti. S obzirom na to, ovakvo Mladenovićevo rediteljsko čitanje, koje u prvi plan izoštrava ambivalentnost polnosti, kao metaforu za svaku razlikovnost i „drugost“, opravdan je, savremen, komercijalno probitačan, i u okviru „političke korektnosti“ provokativan pristup domaćem dramskom klasiku. Na idejnom planu, dosljedno se propituju granice i suština slobode, kroz suprostavljanje stava da je „svako slobodan da čini šta hoće, dok time ne ugrožava slobodu Drugog“, čiji je nosilac lik Koštane, i surovog „zakona jačeg“, čiji je reprezent licemjerna palanačka sredina.

Šekspirova komedija u toplim ljetnjim noćima

Rate this item
(0 votes)

Večeras u 21.30h u Starom gradu u Budvi, a 31. jula u Starom gradu u Baru, u 22 časa, biće izvedena rijetko postavljana Šekspirova komedija „Perikle“ u režiji jednog od najuglednijih pozorišnih režisera Mediterana, slobodno možemo kazati šekspirologa koji je postavio i čuveni „San ljetnje noći“ u produkciji Grad teatra, ali i antologijske predstave „Banović Strahinja“ i „Karolina Nojber“.

Njegova autorska čitanja Čehovljevih komada i „Zločin i kazna“ Dostojevskog proglašene su pozorišnim događajima u Atini., početkog ovog milenijuma. Pored Grčke, režirao je i u Švedskoj, Sloveniji, Makedoniji, Turskoj, Nemačkoj, Italiji, SAD, u širokom rasponu klasičnih djela - od Eshila preko Kalderona, Brehta, Beketa do Šekspira kojem se često vraćao.

Rate this item
(0 votes)

Provalije iznevjerenih očekivanja

Grad teatar Budva i Atelje 212: Ingmar Bergman, "Jesenja sonata", red. Jagoš Marković

Predstava „Jesenja sonata“ reditelja Jagoša Markovića rađena je prema dramskom predlošku slavnog švedskog filmskog i pozorišnog autora Ingmara Bergmana, odnosno na osnovu njegovog istoimenog kultnog filma (1978.). Polazište i težište Bergmanovog teksta snažno univerzalnih značenja je odnos majke, slavne pijanistkinje i zanemarene ćerke, dubok, komplikovan i opterećen frustracijama u koje se vremenom sve više upetljavaju, i u koje kao u neki neodoljivi mračni vrtlog povlače i ljude oko sebe. Njihov susret nakon sedam godina ne donosi očekivano pomirenje i zacjeljivanje duševnih modrica, nego snažnu kulminaciju potisnutih bujica optužbi, izliva mržnje i vapaja za oprostom, razumijevanjem i prihvatanjem.

Fino, suptilno satkana predstava Jagoša Markovića zasnovana je na inspirativnom, svevremenom predlošku i odličnoj, ubjedljivoj  igri glumaca, za šta druga scenska rješenja adekvatno predstavljaju diskretan i funkcionalan okvir, zbog čega je možemo smatrati uspješnom, iako je lišena upečatljivijeg rediteljskog rukopisa. Glumci Tatjana Bošković, Branka Šelić, Jelena Petrović i Mladen Andrejević nastupaju nadahnuto, psihološki nijansirano i delikatno, emotivno snažno i ubjedljivo, gradeći psihološki precizne likove i njihove isprepletene i složene odnose.

Spotovi


STEREO Art Magazin
Regionalni popkulturni magazin

Impressum

Urednici:      Dragana Erjavšek
                     Novak Govedarica
Saradnici:   Olja Knežević
                     Boris Fatić
                     Srđan Strajnić
Logo:           Uroš Stanojević
Powerd by : ChoDex Studio