Drski i duhoviti egzibicionizam žanrovski suviše raznorodnih pjesama sa debitantskog albuma, mladi alternativci čudnog imena Vizelj (sub)verzirano mijenjaju ovim šestominutnim singlom iz kojeg isparava paranoja usamljeničkog beogradskog asfalta. Tako dugo trajanje provocira promjene tempa i nekoliko raznovrsnih pasaža koji su povezani u provokativnu, brutalno dobro cjelinu, no bez suvišnih pankerskih ili fankerskih "ispada". Kao da je bend zrio negdje tamo u mraku i sada suvereno demonstrira konceptualni, kompozitorski ali i poetski pomak koji je redom povelik. Slušaoci koji nisu upoznati sa njihovim prethodnim radom, jer bend postoji od 2013. godine, za njima je jedan EP i jedno dugosvirajuće izdanje “Naj Bolji”, ostaju neopomični, iznenađeni kvalitetom zvuka i čvrstinom (razruđene) strukture ove numere. Sve je na svome mjestu, savladali su potrebu da se razmahuju sviračkim umijećem, a sačuvali i usavršili građenje atmosfere u pjesmi – koju su prestali da razgrađuju i dekonstruišu. U tom smislu ovo jeste jedna od naj-bolje konstruisanih alternativnih pjesama godine na izmaku. Kako se to kaže taknuto-maknuto, pa nema šanse da se momci vrate unazad jer su tako daleko odmakli.

Svilen i sugestivan glas, stav džentlemena, sentimentalna atmosfera s jazzy gitarom kao usamljenim instrumentom od kojeg sve počinje i sa kojim se sve završava (ali ne zaboravimo na vokal koji je oduvijek bio najuzvišeniji od svih instrumenata), uticaj džez šansonjera, koliko muških toliko i ženskih, natruhe Skota Volkera i njegovih melanholičnih, manje dramatičnih  pjesama, na trenutke i senzibilnost na tragu naprežaljenog Džefa Baklija, coolerska crooner-ska estetika – sve su to elementi koji smiješani čine romantični koktel jedne jedine numere, uvodnog singla debitantskog albuma kantautora čiji je pseudonim Gentleman. Iza njega se skrio Marko Lucijan Hraščanec, multiinstrumentalista i stalni član (super)benda Moskau, koji planira da svoj solo album objavi u februaru, mjesecu ljubavi. Početkom sledeće godine, dakle, saznaćemo da li je riječ o nizu pjesama koje proširuju paletu iz uvodne rečenice, iako su pobrojani činioci dovoljni da se ispuni debi o kojem bi se moglo puno pisati i u njemu uživati.

U međuvremenu,ne prestajemo da vrtimo uvodni song, a isti je još početkom godine natuknut intrigantnim teaserom. Album u najavi takođe je dobio upečatljivu, kratku video najavu koju su osmislili autor i Dinko Šimac, inače reditelj spota kojim se Gentleman premijerno predstavlja – kao solista.

Dani kada je potpisnik ovih redova s ponosom nosio ruksak na kojem je bio nalijepljen lik Morisija izgledaju kao davno prošlo vrijeme, i zaista to davno bijaše, a vrijeme kao da se ubrzava dok se udaljava dok usporavam(o) silom uspomene da ne izblijede, pa tako i sjećanje na godine tokom kojih je Mozova solo karijera bila logičan nastavak nedostižne The Smiths zaostavštine. No, Stiven Patrik očito ne stari kao vino, glas ga koliko možemo čuti još služi ali inspiracija izmiče, jer teksta za aktuelni singl “Spent the Day in Bed” vjerovatno bi postidio njega samog dok je bio u naponu snage, a to ne bješe samo dok je sarađivao sa Džonijem Marom nego čini se sve do sredine prošle decenije (možda se složimo da je “You Are the Quarry” poslednji album koji odskače iznad prosjeka).

Blasfemičnu verziju klasika ex-Yu pop muzike nije snimio niko drugi nego Žika u saradnji sa Marinom, koji su zločinački iskasapili sopstveno čedo iživljavajući se nad njom, bez nasušne potrebe ili prihvatljive, logične motivacije.

Nego, vratimo se 35 godina unazad, kada je jugoslovenska rock i pop scena vrcala od svježine, do te mjere da se smatrala trećom najznačajnijom muzičkom svjetskom silom. Iz ove perspektive te ocjene na da nisu bile pretjerane nego je novi talas ponudio neuporedivu muzikalnu gozbu u ovom dijelu Evrope, ideja je bilo "za izvoz", stasavali su kao na traci inventivni, ingeniozni bendovi od kojih su samo pojedini postali i hitmejkeri, uspijevajući pri tom da sačuvaju sopstveni autorski integritet i prije svega kvalitet muzike. Grupi Zana to nije uspjelo na duge staze, postala je veoma uspješna na početku karijere ali je nakon prvih nekoliko albuma njihova kreativnost postepeno (z)gasnula, uz česte promjene ženskih vokala i osipanje članova benda.

Gitare režu eter kao sonični žileti, ritam sekcija puni do vrha pluća adrenalinom, srce bi da poskoči iz sebe sama dok se garažni rock i (spi)ritualna mantra ukrštaju u novoj pjesmi Black Rebel Motorcycle Club-a. Na raskršću požudnog bluesa i omnipotentnog rockandrolla BRMC zvuči i zveči drsko i neodoljivo sexy, kao na debiju - neponovljivom albumu koji nisu ni sami docnije dostigli. Za bubnjem briljira Lea Šapiro, razdražujući slušaoce za ženu zaista žestokim udarcima, a rif u refrenu razbija samokontrolu slušaoca u paramparčad. Treba se ponekad prepustiti muzici i podivljati, po potrebi odvrnuti pojačala do kraja pa da distorzirani bas zastruže po prozorima komšiluka! Sedmi album fenomenalnog trija iz San Franciska – “Wrong Creatures” - koji je nekako sišao ispod radara nakon prve tri ploče, stiže tek posle Nove godine, a ove teško da je bilo jebozovnije i razornije numere. Slušati ovo trominutno remek-djelce ispočetka, svaki put što gromoglasnije...

Već od polovine pjesme koja najavljuje neočekivani zajednički album Kurt Vajla i Kortni Barnet kreće gitarska vožnja, gitare jure esenciju rokenrola i hvatajući je sažimaju u potentnim, dualnim porcijama električnih pražnjenja, uz šlag pri kraju – diskretnu usnu harmoniku koja podvlači country-rock prizvuk numere. Numere koju Kortni i Kurt pjevaju naizmjenično, na početku tipično unutar sopstvenih već izgrađenih poetika, ali u određenom, ne precizno odredljivom trenutku Vajl preuzima kormilo i jedri ka horizontu ( a Barnet ga odvažno prati), gdje nepoznato se sudara sa neustrašivošću kormilara koji uspravlja svoj instrument kao jarbol, ili simbolički falus što električna gitara u svojim najspontanijim solažama uvijek jeste, još od penetracije Džimija Hendriksa u popularnu kulturu i kolektivno nesvjesno.

Strana 1 od 8

Spotovi


STEREO Art Magazin
Regionalni popkulturni magazin

Impressum

Urednici:      Dragana Erjavšek
                     Novak Govedarica
Saradnici:   Olja Knežević
                     Boris Fatić
                     Srđan Strajnić
Logo:           Uroš Stanojević
Powerd by : ChoDex Studio