U regionu sve popularnija kantautorka iz Hrvatske promovisaće svoj novi album “Tišina”, čije snimanje upravo dovršava, 23. septembra na Podgorica Film festivalu, neposredno nakon podgoričke premijere filma Ivana Marinovića “Igla ispod praga”.
Sledeće večeri Sara će sa klavijaturistom Zdeslavom Klarićem nastupiti i u kafe baru Tunjel u Nikšiću, gradu u kojem je ovog ljeta, na Lake festu, održala “jedan od pet najdražih koncerata u karijeri”, kako ističe u intervjuu koji smo nedavno objavili.
25. septembra gđica Renar se ponovo vraća i u Budvu, u Vihor bar odnosno Stari grad, gdje se prošlog ljeta premijerno predstavila u Crnoj Gori, na poziv festivala Novi Val.
U međuvremenu je stekla solidan broj crnogorskih fanova, te će ovo biti još jedna prilika da čujemo njene autorske pjesme i poetične covere, ovaj put i one nešto mračnije nego ranije budući da se album koji će uskoro objaviti “tematski kreće oko smrti, tišine i samoće”. Razlog tome je duboko intiman, gubitak u porodici, ali i zabrinjavajuće stanje u svijetu uopšte, što se direktno odrazilo na singl sa trećeg studijskog izdanja “Dani bez sjena”, inače pjesmu koja je nastala tokom jedne ljetnje oluje.
Nil Jang brani "vječna lovišta" indijanskih predaka u protestnoj noti koju je uputio javnosti kroz pjesmu “Indian Givers”, kao još jedan važan glas protiv dugačkog naftovoda koji bi trebalo da se prostre kroz Sjevernu i Južnu Dakotu, potencijalno opasan za izvore vode na tom području.
Da bi stvar bila još komplikovanija, jedan dio korporacijskog naftovoda prolazi neposredno kraj groblja, a po nekim informacijama i direktno kroz groblje Indijanaca, koji protestvuju uz podršku dijela svojih "bljedolikih" sunarodnika – a zapravo potomaka onih koji su njihovu zemlju u krvi oteli i sabili ih u rezervate. Policija je, logično, na strani krupnih kapitalista koji ne prezaju ni od čega, ponajmanje od "pripitomljenih" Sijuksa i još nekoliko drugih plemena.
Hau Gelb takođe je javno podržao proteste starosjedilaca Ameriike, te pravo svih razumnih stanovnika države Dakote koji ne žele da eventualno dođe do zagađenja pitke vode za ovu i neke buduće generacije. To je i tema Jangove akustične, direktno angažovane i možda najbolje njegove numere ove decenije. Poruka je vrlo jasna a ritam sekcija glasna i veoma upečatljiva. Nil zvuči riješen da se stvari promijene, a budući da ga na poslednjih nekoliko albuma zaokupljaju upravo ekološke teme, ne čudi način na koji se umiješao.
Energija koju sobom nosi protestni duh pjesme “Indian Givers” kao da izvire iz dalekih, s pravom nezaboravljenih šezdesetih godina prošlog vijeka, kada je jedan od dva najznačajnija singer-songrajtera – drugi je, naravno, Bob Dilan- počinjao svoju monumentalnu karijeru. Karijeru koju zaokružuje u velikom stilu, širokog prerijskog srca i nesputanih ideala.
Posle sulude ideje da nam pokaže kako Meri Popins "pjeva" hevi metal, popularni multiinstrumentalista Endi Refeld kreće u rikverc – pravi bossa nova cover pjesme “Du Hast”! Ni traga od moćnog Rammstein zvuka, ali sa ikonografijom i pirotehnikom sa njihovih spektakularnih koncerata kontrast između viđenog i milozvučnih brazilskih ritmova proizvodi željeni efekat. Pogledajte video.
Kablovske televizije nemaju milosti ni prema velikim rediteljskim imenima, sad kad su otkazane nove sezone serija koje su kreirali Martin Skorseze (“Vinyl”) i Kameron Krou (“Roadies”), raste bojazan da prva TV serija Vudija Alena neće doživjeti više od šest polučasovnih epizoda, koliko je, za sada, snimljeno.
Sa druge strane, Vudi Alen je imao kompletnu kreativnu slobodu, čak i tumači jednog od glavnih junaka konzervativne srednjeklasne porodice u jeku ludih šezdesetih kada se radnja odigrava. U njihov tradicionalni dom marihuanu i neke sasvim drugačije poglede na svijet unosi hipi cura (igra je Majli Sajrus), što nagovještava komične dramske situacije i psihološki nijansirane likove, uz “usputan” osvrt na buran period američke istorije, sve ono zbog čega volimo filmove jednog od nekoliko najstarijih aktivnih režisera.
Prve scene Crisis in Six Scenes to i potvrđuju, podsjećaju na klasično razdoblje Vudijeve kinematografije od prije četiri decenije kad je i osvojio prvih par Oskara. Motiv “bauka komunizma”, koji je eksploatisao u jednoj od manje poznatih ali vrlo uspjelih komedija s početka karijere ( “Banane”, 1971) prisutan je i u serijalu u produkciji Amazon Studios. Zbog svega toga jedva čekamo premijerno prikazivanje ove trosatne televizijske “poslastice”.
Pol Tomas Anderson režirao je video za akustičnu, nešto drugačiju verziju “Present Tense” u kojoj se pojavljuju samo Tom Jork i Džoni Grinvud, “prikupivši” pola miliona gledanja, i naravno slušanja, za samo dva dana. Podsjetimo, gitarista Radiohead je komponovao muziku za tri poslednja filma jednog od najznačajnijih filmskih autora današnjice.
U aranžmanu nedostaju anđeoski bek vokali, bubanj i produkcijske finese Najdžela Goldriča sa studijskog snimka koji je jedan od vrhunaca “A Moon Shaped Pool”, čuje se “samo” suptilno pletenje gitara i ritam mašina u pozadini, ali Tomovo pjevanje moglo bi da pokreće planine, kao tiha ali nezaustavljiva rijeka ponornica.
Postavka kadra počiva na prisnosti kamere i glavnih aktera, svjetlo je savršeno, a sve ostalo je pročišćena, neopisiva emocija. Osjećaj okupljenosti oko logorske vatre, daleko od svijeta čije nesavršenosti su itekako istaknute na aktuelnom albumu vjerovatno najvažnijeg benda ovog milenijuma.
Nakon dvadesetak godina čekanja, posebno intenzivnog u posljednje dvije godine, kad su koncertne aktivnosti Zorana Predina postale učestalije, te nakon zaista impresivnog (i samim tim prekratkog) nastupa na ovogodišnjem Lake festu u Nikšiću, novi album benda Lačni Franz je dočekan kao sin nasljednik u čuvenoj kući.
