Žana je rođena 1928. godine u Parizu u kojem je i preminula, bila je jedna od ikona francuskog novog talasa, a najpoznatije uloge ostvarila je u filmovima Fransoa Trifoa, Luja Mala (kultni “Lift za gubilište), ali i Mikelanđela Antonionija sa kojim je sarađivala u njegovom najpoznatijem filmu “Noć”. Zanimljivo je da Šepard, Amerikanac iz Ilinoisa, i veliki italijanski režiser zajedno potpisuju scenario kultnog filma “Zabriskie Point”.

Sa Piterom Brukom, slavnim pozorišnim i filmskim režiserom takođe su sarađivali oboje, Žana u filmu “Moderato Cantabile” koji je Bruk režirao, dok je mladog kolegu po peru je učio razradi likova i karakterizaciji koju je Šepard zapostavljao u svojim ranim radovima. No, kao glumac je tumačio upečatljive likove među kojima se posebno ističu one u filmovima Vendersa i Filipa Kaufmana. Pored toga, i Žana Moro i Sem Šepard okušali su se u ulogama režisera, iako ne sa uspjehom.

Ipak, Žana je prvenstveno bila glumica, jedna od najimpresivnijih filmskih diva pedesetih i šezdesetih godina prošlog vijeka, dok je Sem, rođen 1943. godine, bio veoma plodan pozorišni pisac a tek potom filmski scenarista čija su djela obilježila osamdesete i devedesete godine XX vijeka i uticala na mnoge mlađe književnike.

I jedno i drugo bili su beskonačno cool i u stvarnom životu, oboje seks simboli na jedan drugačiji način, tako je gđica Moro imala ljubavnu avanturu i sa Majlsom Dejvisom, a Šepard aferu sa kantautorkom Džoni Mičel koja mu je posvetila pjesmu.

Prije nekoliko dana, dakle, u julu 2017. godine, napustile su nas dvije velike zvijezde filmske umjetnosti i drame čije su se karijere ukrštale s vremena na vrijeme, u različitim periodima ali sa istim (grandioznim) ličnostima. Niz režisera sa kojima su radili je antologijski, pored već pomenutih tu su i Luis Bunjuel, Orson Vels, Žan Lik Godar, Robert Altman, Toni Ričardson, Elija Kazan, Ridli Skot, Terens Malik...