Odri – ne samo filmska diva sa potrebom za ljubavlju i ljudskom dobrotom

25 oktobar 2020
Author :  

Jedna od najomiljenijih i definitivno najdražesnijih glumica XX vijeka proslavila se sa 24. godine, ulogom u klasiku Vilijema Vajlera, “Praznik u Rimu”, za koji je nagrađena Oskarom. Njen aristokratski šarm i prefinjenost bez trunke pretencioznosti nisu bili samo plod glumačke vještine za ulogu princeze Ane u pomenutoj, neodoljivoj romantičnoj komediji, već su joj, takoreći, urođeni – rođena je kao kći baronice iz Holandije, čije porijeklo seže do francuskog i britanskog plemstva. Otac, bankar po profesiji, napušta porodicu kada je Odri imala samo šest godina, i taj je događaj ostavio dubok trag u njenom (emotivnom) sazrijevanju.

U Holivudu je osvojila najuglednije režisere i producente, a publika širom svijeta paralelno ju je zavoljela i kao modnu ikonu, dugogodišnju Živanšijevu muzu i oličenje besprekornog stila. Američki filmski institut proglasio je Odri Hepbern trećom najvećom ženskom zvijezdom svih vremena, s razlogom: nezaboravne su njene uloge u klasičnim, često romantičnim filmovima “Doručak kod Tifani””, “Sabrina”, “Priča o kaluđerici” (za sve je dobila oskarovske nominacije), zatim “Moja draga gospođice, “Šarada”, "Ljubav poslijepodne" (za koje je nominovana za Zlatne globuse)…

Ona je brižljivo birala filmove u kojima će glumiti, sarađivala sa najvećim režiserima svoga doba i većinom vodećih glumaca, koji su najčešće bivali znatno stariji od nje – po dvije, dvije i po decenije! Holivud je u merkantilne svrhe dugo koristio njenu personalnost odnosno lik nevine, dobrodušne i beskrajno drage djevojke sa širokim osmijehom, pa čak i u kultnoj ulozi božanstvene “dame za druženje” Holi Golajtli.

U potrazi za bezuslovnom ljubavlju, koju je kako kaže u filmu uvijek pružala, dva puta se udavala i razvodila, a zatim posvetila pružanju pomoći (i ljubavi) siromašnoj djeci iz Afrike i Azije… Nije slučajno postala ambasadorka UNICEF-a, tome ju je naučila vrlo tegobna životna lekcija u toku nacističke okupacije Holandije, kada je živjela vrlo oskudno i praktično jedva preživljavala, ali ju je ratno iskustvo očvrslo i učinilo da ljude cijeni bez obzira na njihov socijalni status ili porijeklo.

U dokumentarnom filmu koji je režirala Helena Koan možemo čuti heroinu lično, jednu od onih žena kakve se rijetko rađaju, kao i njenog sina i unuku, te druge bliske osobe, životne saputnike i saradnike koji pokušavaju da osvijetle intimnu stranu jedne neponovljive ličnosti, ličnosti koja je bila i ostala simbol čiste ljubavi, iskrene skromnosti i uopšte neiskvarenosti - upravo vrijednosti kojih itekako manjka u svijetu koji nas okružuje.

59 Views
Urednik

Email Ova adresa el. pošte je zaštićena od spambotova. Omogućite JavaScript da biste je videli.

Spotovi


STEREO Art Magazin
Regionalni popkulturni magazin

Impressum

Urednici:      Dragana Erjavšek
                     Novak Govedarica
Saradnici:   Olja Knežević
                     Boris Fatić
                     Srđan Strajnić
Logo:           Uroš Stanojević
Powerd by : ChoDex Studio